ناخدای کشتی غم زینب(س) است...

این نه یک شعر است نه یک نثرقوی

این فقط درد دلی با زینب است

فصلی از عشق رقم می خورد با نام شما

فصلی از آیینه ها

پروانه ها وشمع ها

درحضورت ارغوانی رنگتان

خارها

خارهای سخت و تفناک...

آن نامردها

شاید این تقدیر گلهای علی(ع)است

با درد و ماتم و اندوه عشق جان فزا

جانها فدایتان ای معنی وفا

بااین شکسته بالی و اندوه رنجها

محتاج اندک دعایتان 

هستیم...

|+|

سلام بر زینب

و او آمد

که اگر نبود کاروان شقایق های عاشق بی سامان بود ...

او آمد تا علی وار بر منابر شام  نطق کند نورحقیقت را بر چشمان ظلمت زده خلایق نالایق برساند.و فاطمه وار در پرده ای از حیا عفت را بر بانوان آن دیار مستولی گرداند و زینب وار زیبایی ببیند وصبر پیشه خود کند که إن الله مع الصابرین است و او یقین محض است و اطمینان.

سلام بر زینب 

|+|