پرنده ای که گرفتار پر زدن باشد به آب و دانه و آواز خو نخواهد کرد
بیا مسافر چشمم که هیچ حادثه ای نگاه پنجره را زیر و رو نخواهد کرد
به غیر نام تو ای التهاب روحانی دلم برای سرودن وضو نخواهد کرد
عزیز غایب من ای همیشه در خاطر به جز تو را دل من آرزو نخواهد کرد
یا بقیة الله
نشاید نعت من نعت حسن را
سخن گر بگذرد از چرخ اخضر
هنوز از قدر او باشد فزونتر
سخن را گر به علیین رسانم
رسانیدن به قدرش کی توانم؟
کمالش گرچه نزد ماست ظاهر
زبان ما ز وصف اوست قاصر...
از او همین بس که در بیرون خانه اش فرشی می گستراندند٬ وقتی که آن حضرت از خانه بیرون می آمد و روی آن فرش می نشست٬ هرکس از آنجا عبور می کرد٬ مجذوب جمال و کمال امام حسن(ع) شده٬ همانجا برای تماشای چهره ی دلربایش توقف می کرد٬ به این ترتیب بر اثر ازدحام جمعیت٬ راه عبور جمعیت٬ قطع می شد. وقتی که کار به اینجا می رسید آن حضرت بر می خاست وبه خانه اش می رفت.
سمت زلال اشک من آقای من سلام
نامت بلند و اوج نگاهت همیشه سبز
آبی ترین بهانه ی دنیای من سلام
ما بی حضور سبز تو اینجا غریبه ایم
دستی ٬سری تکان بده٬ مولای من سلام
ماه نایاب خدا در آسمان
مهتاب ماه رمضان در دل مومنان
پرده بیافکن یا صاحب الرمان(عج)
باشد که در این ماه دگرگون شده باشیم.
همقدم باشیم تاآخر راه...
به عنوان اولین مطلب درپست رمضانیه مراثی و مدایح ماه مبارک رمضان سال ۸۶ حاج عبدالرضاهلالی وکربلایی روح الله بهمنی اجرا شده در هیئت الرضا(ع) - تهران را برای شما عزیزان آماده نمودیم.
